Posts tonen met het label Lucas Schlicher. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Lucas Schlicher. Alle posts tonen

30 jun 2010

Recensie 3voor12 Tilburg

LUCAS SCHLICHER – ‘BY FAMILIAR LIGHT’

Het muzikale hoofdgerecht wordt vervolgens verzorgd door Lucas Schlicher, die vandaag de eindpresentatie van zijn project ‘By Familiar Light’ geeft. Dit werk, geïnspireerd door het verhaal van zijn reeds op negentienjarige leeftijd tragisch gestorven musicerende oom, heeft Schlicher dankzij VERS het afgelopen jaar met diverse muzikanten kunnen realiseren. En dat is heel mooi, want het resultaat is werkelijk prachtig. Begeleid door sfeervolle zwart-wit beelden van veelal koude, verlaten landschappen, zingt singer-songwriter Schlicher zijn liedcyclus over vrijheid en volwassen worden. Daarbij wordt de zanger/gitarist deskundig ondersteund door een specifiek voor dit project gecreëerd ensemble met ongebruikelijke bezetting. Zo kent het geen bassist, maar wel een cellist en sopraansaxofonist en is de percussie duidelijk speciaal voor deze gelegenheid samengesteld. Ook het uitgekiende gebruik van elektronica door de tweede gitarist draagt veel bij aan de sfeer van het stuk. Een uitermate geslaagd project kortom, dat afgaande op de introducerende woorden van de aankondiger helaas wel het laatste in z’n soort is. Muzieklab Brabant gaat zich de komende jaren namelijk niet langer via VERS projecten, maar op andere manieren inzetten voor lokaal talent.

Bron:  3voor12 Tilburg, Wouter de Waal

16 jun 2010

Instore @ Sounds Tilburg

Donderdag 17 juni speel ik rond 20:00 een korte akoestische set in platenzaak Sounds (Nieuwlandstraat 33) in Tilburg. Mocht je nu toch nog je kaartjes voor het diVERStival moeten aanschaffen, dan is het misschien wel een goede gelegenheid om dat meteen te doen.

9 nov 2009

By Familiar Light

"By Familiar Light" van singer/songwriter Lucas Schlicher wordt een multimediale ontdekkingsreis waarin zijn muze de hoofdrol speelt.
Zijn overleden oom, die verongelukte op 19-jarige leeftijd en waarvan hij in zijn jeugd alsmaar een tot de verbeelding sprekende foto zag,vormt de inspiratiebron voor zijn verhaal. "In het trapgat van mijn ouderlijk huis heeft zolang ik me kan herinneren een foto gehangen van een jonge man met een grote bos haar. Hij zat op een stoel en droeg suede laarzen waar hij zijn broekspijpen in gestopt had. Met onder zijn arm een akoestische gitaar, staarde hij voor zich uit, zijn blik op oneindig. Zijn held was Bob Dylan, de mijne een oom die ik nooit gekend heb. Zijn naam was Gerard Helwegen."